Back to Home Page
Ποιητές και ποιήματα Δοκίμια Νέα Βιβλία Ηλεκτρονική ποίηση Επικοινωνία Nesletter
 
English Version
 
 
Αρχείο Πρωτοσέλιδων
Αρχείο τευχών
 
  Αναζήτηση  
     
   
  Συνεντεύξεις  
  Απόψεις  
  Scriptorium  
  1X1  
  Ενδιαφέροντες Σύνδεσμοι  
 

Βιβλιοπωλείο
Poeticanet Blogs
 
 
επιστροφή στην αρχική

 
  Ποιητές και ποιήματα:

εκτυπώστε το παρόν κείμενο

ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ [Pour un complot mystique] (1982) (REICHMANN SEBASTIAN)

Για  κάποια μυστικιστική συνωμοσία [Pour un complot mystique] (1982) *

Κοίταζε αλλού

Η γύμνια των σωμάτων δημιουργεί έναν κόσμο χωριστό απ’ όπου βγαίνεις αφού     
σ’ έχει αιχμαλωτίσει με μίαν αίσθηση αλήθειας καινούριας.

Αλήθεια η οποία ήταν εκεί από τότε που… αναμένει να μας γνέψει, είναι εκεί για να
μας γνέψει την αναμονή της.

Σ’ αυτό το βλέμμα ολόκληρη η απόσταση κοιτάζει.

Μέσ’ στον καθρέφτη το είδωλο του βλέμματός μου εκλιπαρεί τα βλέμματα των
άλλων.

Εσύ που οικτίρεις το δικό μου βλέμμα που ήδη σ’ έχει βάλει στόχο προτού καν
απαλότατα το αγγίσεις…

Οικτίρω, οικτίρεις, οικτίρει κλπ…. τούτο το βλέμμα, τούτο το λουλούδι.

Να διακορεύεις το βασίλειο όπου ο άλλος βασιλεύει και όπου σήμερα τη μοίρα του
οικτίρει.

Κλαίνε τα μάτια μου όταν σε βλέπουν και τα λουλούδια μου μαραίνονται όταν σε
πλησιάζουν.

Αυτό που μας χωρίζει είναι το βλέμμα που ενίοτε μας έφερνε κοντά.


Κοίταζε αλλού 1

Η γύμνια των σωμάτων δημιουργεί έναν κόσμο χωριστό
απ’ όπου βγαίνεις
αφού σ’ έχει αιχμαλωτίσει
με μίαν αίσθηση αλήθειας καινούριας
Η αλήθεια παραμένει
ενώ η γύμνια τρέπεται σε φυγή
με την ίδια επιτακτική ταχύτητα
χάρις εις την οποίαν μετεβλήθη σε κόσμο
Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να διαρκέσει
παρά μόνον εάν υπάρξει αλήθεια.


Κοίταζε αλλού 4

Μέσ’ στον καθρέφτη
το είδωλο του βλέμματός μου
εκλιπαρεί τα βλέμματα των άλλων
Το κενό έχει γεμίσει εικόνες
τα βλέμματα διαθέτουν καθρεφτάκια τσέπης
οι άλλοι επιστρέφουν στα σπίτια τους
Η  εικόνα που μου στέλνει πίσω ο καθρέφτης
είναι η δική μου εικόνα
αφ’ ης στιγμής όλοι οι άλλοι
έχουν αποκτήσει τη δική τους.


Κοίταζε αλλού 5

Εσύ που οικτίρεις το δικό μου βλέμμα
που ήδη σ’ έχει βάλει στόχο
προτού καν απαλότατα το αγγίσεις…
Κάποιο είδος προαισθήσεως θα μας κάνει
ν’ αποφεύγουμε πάντα ο ένας τον άλλον
μία και η αυτή κίνησις θα μας μεταφέρει
στο μετέπειτα
εκεί όπου τα πάντα επανέρχονται.
Εσύ μου φέρνεις την περίτρανη απόδειξη
της απώλειας του χρόνου μέσ’ στο χρόνο
της επανόδου σου.

Εισαγωγή και μετάφραση: Βίκτωρ Ιβάνοβιτς
* Το πρωτότυπο στα γαλλικά.

προστέθηκε στις: 03 May 2006



επιστροφή στη λίστα ποιητών